Met één oog open staar ik vanuit mijn bed door het raam naar buiten,het zonnetje schijnt,vogeltjes fluiten en ik besluit vol goede moed op te staan en mijn goede voornemen meteen uit te voeren. Ik zal vandaag de perfecte huisvrouw en moeder uithangen, aangezien dat voornemen nooit lang duurt besluit ik het vandaag zeker een dag vol te houden. Spring onder de douche zet mijn hoofd in de steigers, plamuur de boel dicht en bekijk mezelf in de spiegel. Het resultaat is verbluffend in vergelijking met een uur geleden.
Beneden aangekomen maak ik ontbijt voor dochter en zoonlief, stof de boel en pak de strijkplank.Wat heb ik een godsgruwelijke bloedverziekende hekel aan strijken! Maar met muziekje op de achtergrond en een vrolijk zonnetje maakt het wat minder erg denk ik bemoedigend. Ik vind mijzelf een geweldige huisvrouw op dat moment!
Dochterlief komt naar beneden, kijkt mij met een schuin hoofd ietwat verbaasd aan en ik schenk mijn liefste glimlach. "Het ontbijt staat klaar schat" zeg ik en zie dat ze één wenkbrauw optrekt maar verstandig haar mond houdt. Zoonlief komt de huiskamer binnengelopen met een verwarde kop en een zwaar verkreukt t-shirt aan. "Bas dat is toch geen gezicht" zeg ik quasi boos,"trek dat t-shirt is uit dan zal ik hem gelijk strijken zo kan je echt niet naar buiten!"
Zoonlief spert zijn ogen wijd open en ik hoor hem denken, wat de hel is hier aan de hand, die maakt zich nooit druk om een verkreukt t-shirt. Er komt een sarcastische trek rond zijn mond en als hij hem open trekt weet ik bij voorbaat dat er rottigheid uitkomt. En ja hoor mijn lieveling roept: "lekker boeiuh, ik zeg tegen jou toch ook niet met die verkreukte kop kan je echt niet naar buiten het is geen gezicht!" "Het enige verschil is dat bij jou gladstrijken niet meer helpt." Dochterlief proest haar melk uit over de tafel en brullend van het lachen zegt ze: "ja mam vergane glorie en doe alsjeblieft weer normaal dit is eng!"
Ik sla mijn ogen ten hemel en zeg: lieve God wat de neuk heb ik verkeerd gedaan dat u mij deze twee krengen van pubers heeft geschonken?" "Als jullie maar weten dat dit de laatste keer is dat ik ontbijt maak en strijk, zorg maar lekker voor jezelf harteloze wezens!" Brul ik verontwaardigd. Mijn goede humeur en voornemen hang ik in de wilgen en ik pleur de was terug in de mand trek de stekker uit de strijkijzer, pak mijn boek en ga buiten in het zonnetje zitten. Zoonlief grinnikt en ik hoor hem tegen zijn zusje zeggen: "godzijdank is ze weer normaal, stel je voor dat we elke dag zo'n perfecte truttige moeder zouden hebben,dan zou ze hetzelfde van ons verwachten." Dochterlief slaakt een zucht van verlichting "bij deze ben ik je dank verschuldigt broertje, je hebt ons leven gered van een enorme hel!"
Lachend duik ik achter mijn boek en denk: godsamme wat hou ik toch veel van mijn twee ongeleide projectielen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten