Gedachten doodstil op een baar.
Wegzakken in de inktzwarte nacht.
Flarden van nevel,
omhullen mijn lichaam
Ik lach,
hysterisch.
Ik schreeuw,
Zonder geluid.
Ik huil,
zonder tranen
Ik voel,
zonder te voelen.
Ik leef.
Bewandel de paden,
naar verleden.
Vindt de weg terug,
via het web dat ons verbindt.
Nooit verbroken.
Nooit gebroken.
Mijn lichaam, mijn geest,
omhult in mist.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten