Het kind van mijn zwarte gedachten

Verscholen en verborgen,
in het diepst van mijn brein.
Zit het kind van mijn zwarte gedachten,
heel angstig,heel klein.

Onlosmakelijk aan een lijn,
verbonden met het verleden.
De zwarte gedachten in te zien,
maar de gedachten niet toe te laten treden.

langzaam kruipend naar het licht,
Proberend angst te overwinnen.
Maar uiteindelijk toch weer voor haar,
zwarte gedachten zwicht.

Vallend in de diepte,
vangende handen te ontwijken.
Die lang geleden haar betaste,
om nooit meer door die ogen,
naar het verleden te kijken

Beroofd van haar onschuld,
beroofd van haar kind zijn,
verwarring ,ontkenning en bang.
Neemt zij haar geheim mee,
in het diepst van haar brein.

Nooit haar geheim bloot gegeven,
nooit gaf zij een kik,
Maar nu te beseffen,
het kind van mijn zwarte gedachten,
dat kind ben ik....